Otvorena izložba „Traganje za beskonačnim“ Danijele Marković Stanković

Izložba crteža „Traganje za beskonačnim“ umjetnice Danijele Marković Stanković otvorena je u galeriji „Sur Ryder“ u Herceg Novom 29. septembra.

Na izložbi je predstavljeno više od stotinu crteža različitih formata, nastalih u tehnici ugljena na papiru tokom protekle tri godine, a postavka će biti otvorena narednih 15 dana. Riječ je o sedamnaestoj samostalnoj izložbi umjetnice. Izložbu je otvorila novinarka Vitka Vujinović.

Govoreći o ciklusu, Danijela Marković Stanković ističe da je crtež prostor traganja, a forma se u tom procesu mijenja i transformiše.

Prema njenim riječima, ciklus ,,Traganje  za beskonačnim“ čini preko stotinu crteža različitih formata, urađenih u tehnici ugljena na papiru, a nastalih u periodu od 2024 do 2026. godine.

Ovo je svijet preispitivanja čovjeka na koji način sagledava svijet oko sebe  i u sebi. Da li naslućuje da se ispod onog što se vidi krije srž bivstvovanja.  Spoljašnjost sama po sebi nije dovoljna. Spoljašnja vrijednost dolazi od prisutnosti onog unutrašnjeg u njoj. Mi se često brinemo za ono spoljašnje (vidljivo) i tome toliko robujemo, da i ne mislimo ili ne osjećamo potrebu za unutrašnjim – istakla je Marković Stanković.

Kako navodi, bez spoljašnjeg se ipak ne može.

I najviša unutrašnjost ima potrebu u spoljašnjem, kao za izrazom ili odjećom svojom. Zato je crtež u stalnom kretanju, u potrazi za unutrašnjim kroz forme i linije koje se prepliću i otvaraju nove prostore za traganje. Forma se stalno mijenja, transformiše iz jednog oblika u drugi, u liniju, crtu u zgusnutu formu koja se ne može zadrzati, jer ide svojim tokom od prolaznog ka neprolaznom, od prostornog ka vanprostornom i vremenskog u vanvremensko – naglasila je Marković Stanković.

Prema njenim riječima, svako čovjekovo traganje je individualno.

Svako na različite načine traži,  pronalazi ili ne pronalazi. Ovo je jedan dug proces koji traje, a treba osluškivati sebe i ono u sebi. Svako traganje se ne završava isto, ili vodi ka beskonačnosti ili besmrtosti ili truleži i smrtnosti. Savremenom čovjeku je previše spoljnim impulsima i površnim slikama odvraćena pažnja od samog sebe, a onda i od drugog čovjeka. Njegovo traganje je često lutanje.Zasićen spoljnim, njegova životna snaga se troši i postaje lijena da dublje istražuje, postaje prezasićena i izgubljena u mnoštvu ponuđenog – zaključila je Marković Stanković.